Amalia miała dobry wzrok i dostrzegła Aleezę z daleka. Na jej widok zacisnęła pięści. Zenia chyba zauważyła, że dziewczyna zachowuje się inaczej, i powiedziała łagodnie: – Amalio, może weźmiesz mnie pod rękę? – Dobrze, z przyjemnością. – Amalia ujęła ramię Zenii i starała się opanować, próbując iść obok niej spokojnie. Czas obchodził się z pięknościami łaskawie. Było widać, że Zenia była kiedyś pi