Twarz Amalii była czerwona jak wiśnia. Szła lekko i radośnie, jakby stąpała w powietrzu. Antonio zachichotał. – Dobranoc, Amalio. Nie mogła sobie przypomnieć, czy powiedziała mu „dobranoc”. Krótko mówiąc, radość ją pochłonęła i była w siódmym niebie. Czuła się pijana, choć wcale nie piła. Po kąpieli Amalia wślizgnęła się pod kołdrę. Rozejrzała się dookoła. Choć wszystko było jej obce, czuła się sw