Kaelen i Elara Kaelen Puszka napoju z brzękiem wypadła na dół automatu. Chwyciłem ją wraz z paczką precli, by pomóc uspokoić żołądek Elary, po czym ruszyłem z powrotem w stronę jej sali. Drzwi były lekko uchylone, gdy podchodziłem, i słyszałem dochodzące ze środka głosy. – Nie chcę już, żeby mnie naznaczał. Słowa Elary zatrzymały mnie w miejscu. Moja ręka zamarła w powietrzu, gdy sięgałem po klamk