Spędziliśmy z Luciusem w kamiennym kręgu kilka godzin, a moja głowa spoczywała na jego klatce piersiowej. Lucius szeptał mi najsłodsze słowa, przeczesując dłonią moje włosy i gładząc mnie po plecach. — Kocham cię — powiedział, przytulając mnie mocno do siebie. — Ja ciebie też — odparłam z czułością. — Dobra, od godziny blokuję twoje myśli, musimy iść. Lucien nas potrzebuje — rzekł Lucius, wstając