**SOPHIA** Na długo zanim zaczęłam rozumieć, co się wokół mnie dzieje, strażnik, którego Ezra wezwał, podszedł do mnie i natychmiast wyjął sztylet z kieszeni. W tej sekundzie moje serce zamarło, a oczy otworzyły się szeroko z szoku. "C… co ty robisz?" Zapytałam, oddychając ciężko. "Przepraszam, ale muszę to zrobić," wyszeptał, po czym złapał mnie za rękę i przeciął mi nadgarstek sztyletem. "Argh!"