Gdy wyszli ze szpitala, Alaric zatrzymał Elarę, schylił się i zawiązał jej sznurowadła, które wciąż zwisały luźno. Elara patrzyła na niego z zaskoczeniem. – Nawet jednej prostej rzeczy nie potrafisz zrobić porządnie – rzucił, prostując się po skończeniu. Elara prychnęła. – Spieszyłam się, dlatego. – Spojrzała na niego. – Dlaczego tam w środku byłeś taki miły? – zapytała; przy jej rodzicach zachowy