**LARA** – Mam nadzieję, że ja… O! Chwileczkę. – Przerywam. Mój telefon wibruje natarczywie w kieszeni. Wyciągam go i widzę mamę na ekranie. Oczywiście, że już sprawdza, co u mnie, pewnie chodzi po pokoju od szóstej rano. Szybko odbieram. – Hej, mamo! – mówię, może zbyt radośnie, ale mniejsza z tym, jestem w dobrym nastroju. – Dzień dobry, kochanie, jak się dzisiaj miewasz? – pyta. – Dobrze, jem ś