Samochód przejechał kilka mil, gdy Kaelie zerknęła na Stephena i uśmiechnęła się. — Niezła gra, doktorze Lowen — zażartowała. Stephen przełknął ciężko ślinę i posłał jej wymuszony uśmiech. Potem zdawał się coś sobie przypomnieć i zapytał cichym głosem: — Więc... ta trucizna? Miał na myśli tę samą truciznę, którą dostali Georgina i Donovan. — Dziesięć minut, zanim zacznie działać. — Kaelie trzymała