Gdy wspomniałam to imię, przez jego twarz przemknął mrok, a ja wstrzymałam oddech, obserwując go uważnie i zastanawiając się, co powie lub zrobi za chwilę. – Słyszałem o nim – rzekł w końcu. – Choć jeśli się nie mylę, nie jest jeszcze Alfą. Skinęłam głową. – Jego ojciec jest Alfą, ale on w praktyce już przewodzi. – Odrzucił cię. – To nie brzmiało jak pytanie, ale wiedziałam, że oczekuje odpowiedzi