Leo posłał Sebastianowi jeden ze swoich uroczych uśmiechów, które sprawiają, że nawet ludzie o najtwardszych sercach miękną jak masło. — Nie mogę ich znaleźć. Sebastian rozejrzał się po jadłodajni, po czym ponownie skupił wzrok na dziecku; nie dostrzegł szelmowskiego uśmiechu, który igrał w kącikach ust chłopca. — Nie możesz? A wiesz, gdzie mieszkasz? Leo skinął głową i zeskoczył z krzesła. Stanął