Alistair stał obok Eleanor, podczas gdy ona zmywała z rąk lukier z tortu; ich mała rywalizacja tym razem zaszła za daleko.
Jego ojciec niemal się udławił w wyniku ich dziecinady i gorliwości w chęci prześcignięcia się nawzajem.
— Może czas porozmawiać o twoim duchu rywalizacji, kochanie... To znaczy, wszystko, co się wydarzyło, to już przeszłość, dlaczego nie możesz odpuścić?
Eleanor odwróciła się
















