Eleanor usiadła na łóżku z głośnym, zirytowanym westchnieniem; jej teść to było już za wiele. Wielokrotnie powtarzała Alistairowi, że powinni przeprowadzić się z powrotem do swojej willi. Ale on, jak zawsze, chciał być dobrym synem. Alistair westchnął z rezygnacją i przykucnął przed swoją dramatyczną żoną, która aż kipiała ze złości. — Dobrze, kochanie! Rozumiem już twój punkt widzenia... — Wcale