Eleanor zerknęła za siebie i ujrzała drwiący uśmiech męża; oczywiście cieszył się, że w końcu dostanie burę od jego ojca. — Palant! Pchnęła drzwi i weszła do półmrocznego gabinetu. — Nie zrobiłam... — Nie zrobiłam nic złego, po prostu przechodziłam obok, gdy zauważyłam Alistaira kręcącego się przy drzwiach, próbowałam go powstrzymać, ale nie słuchał mnie. W następnej sekundzie drzwi otworzyły się