Z perspektywy Elary Alfa Kaelen gwałtownie odwrócił głowę, by spojrzeć na Sylvię. Nie wiem, co się tam wydarzyło, ale Sylvia zasłoniła usta dłońmi i uciekła z tłumionym szlochem. Skamieniałam, widząc, jak się wycofuje. Z powrotem wbił we mnie swoje dzikie spojrzenie. Ściskając mój tyłek, powiedział: – Oczy na mnie, El. – A-ale! – Bogowie w niebiosach. – A jeśli ktoś nas zobaczy? – Moje myśli były