Perspektywa Felixa.
Zamknąłem drzwi i rozejrzałem się, żeby sprawdzić, czy nikogo nie ma w pobliżu. Odebrałem telefon.
"Mów. Słucham. I szybko, bo nie mam całego dnia" – wyszeptałem.
"Mam dość tych ukrywanek, Felix. Nie chcę dłużej w tym uczestniczyć" – jej głos drżał.
"Nie wiesz, jakie to może mieć konsekwencje. Mówiłem ci to już wcześniej.
Mam ci przypominać? Chyba masz problemy z pamięcią.
Laur
















