Everleigh Obudziłam się. Felix siedział obok mnie. Spał na sofie. Poruszyłam się. Otworzył oczy. "Wszystko w porządku?" – zapytał. Przytaknęłam. Mieliśmy wyjechać z Pensylwanii. "Kiedy jedziemy do Wellington?" – zapytałam. "Jutro w południe. Nie mogę cię narażać. Nie jestem bezduszny" – powiedział. Nie patrzył na mnie. Był zimny. "Poradziłabym sobie. Byłam tylko głodna. Dziękuję. Idę do pokoju" –