Z perspektywy Everleigh Stał z rękami opartymi na biodrach i wpatrywał się we mnie przez kilka sekund. Następnie uśmiechnął się, uniósł obie ręce w powietrze i zaczął szarpać za koszulę. – Co robisz? – zapytałam, skrępowana jego zachowaniem i gestami. – Rozbieram się dla ciebie, kochanie – powiedział, zdejmując koszulę. – Proszę, przestań – odpowiedziałam. – Co? Nie uważasz mnie za atrakcyjnego? –