POV Vesper Czułam, jak zaczynają się szepty. Jak małe fale rozchodzące się po wodzie. – Czekaj, czy ona naprawdę już się przebudziła? – Nie ma mowy. Lyra ma teraz wilka? – Musi kłamać, co nie? Potem ktoś inny, głośniej: – Ja pierdolę, ona naprawdę się przebudziła? Cała piwnica eksplodowała. Skrzypienie krzeseł. Nakładające się na siebie głosy. Wszyscy wpatrywali się we mnie. Ich oczy były głodne.