Perspektywa Vesper Zaczął iść w moją stronę, trzaskając knykciami. Finnian w końcu się odezwał. – Panowie, gorąco radziłbym... – Nie wtrącaj się do tego, Alfo Finnianie – warknął Pike. – To sprawa między mną a nią. Finnian umilkł. Ale dostrzegłam lekki uśmiech na jego twarzy. Chciał to zobaczyć. Pike zatrzymał się jakieś trzy metry ode mnie. Oddychał ciężko, nakręcając się. – Sprawię, że pożałuje