Z perspektywy Vesper Uniosłam brew. – Nic? – Twój sekret jest u mnie bezpieczny. Przestudiowałam jego twarz. Szukając kłamstwa. Ale miał poważny wyraz twarzy. – Dlaczego? – zapytałam. – Ponieważ jesteś moją partnerką. – Jego głos był stanowczy. Kategoryczny. – Chronię to, co moje. Znowu to zrobił. To zaborcze roszczenie. Poczułam, jak zaciskam szczękę. – Nie jestem twoja. – Owszem, jesteś. – Nie