Byłam zaskoczona prośbą o wspólną kolację, a moje brwi poszybowały w górę, aż do linii włosów. – Chcesz zjeść ze mną kolację? – zapytałam. – Dla pani również wystarczy jedzenia, proszę pani – dodała pokojówka z szerokim uśmiechem na twarzy. Spojrzałam z powrotem na Cala, by się upewnić; wyglądał w tym momencie tak drobno i niemal nerwowo. Zastanawiałam się, o co w tym chodziło. – Mojego taty nigdy