Z perspektywy Rhei „Zabić nas?? D... dlaczego mieliby chcieć nas zabić?” zająknęła się Aurelia, a w jej oczach malowała się wyraźna panika. „C... co my zrobiłyśmy.” „Dobrze, Aurelio. Musisz mnie teraz posłuchać” powiedziała, przysuwając się do niej i starając się zbytnio nie poruszać kajdanami na nadgarstkach, bo potwornie piekły. „Musisz się uspokoić. Jeśli zorientują się, że nie śpimy, mogą wróc