– Myśl sobie, co chcesz – mruknęłam. – Nie muszę ci niczego udowadniać. – Może raczej powinnyście martwić się o siebie – powiedziała Meg, krzyżując ramiona na piersi. – Daj spokój, Meg – rzuciłam, potrząsając głową. – Idę na zajęcia. Do zobaczenia później. Nie czekałam na jej odpowiedź, po prostu odeszłam. Nawet na zajęciach było dziwnie; wszyscy patrzyli na mnie i szeptali. Nauczycielka przypatry