Perspektywa Rhei – Rhea? – głos Aurelii przebił się przez moje myśli, akurat gdy przechodziliśmy obok ich stolika. Wymusiłam uśmiech w jej stronę, ignorując spojrzenie Declana. – Witaj, Aurelio – powiedziałam uprzejmie. – To ty – powiedziała, a jej ton zabrzmiał z lekkim napięciem. – Co ty tu robisz? Nie wiedziałam, że lubisz takie miejsca. Ramię Olivera oplatało moje barki, a Aurelia, jakby dopie