W sekundzie, w której zobaczyłam, jak tam stoi, natychmiast opadłam na kolana, a mój chwyt na sztylecie momentalnie zelżał. Byłam zaledwie o sekundę od zrobienia tego. Od zakończenia tego wszystkiego. Od ostatecznego odpuszczenia. A jednak wciąż żyłam. Z trudem łapałam powietrze, a moje ciało dygotało od adrenaliny pulsującej w żyłach. Zaczęło się to tylko jako blef… ale jakoś znalazłam się w punk