– Cholera – mruknął obok mnie Symon. – Twoja przyjaciółka to prawdziwa petarda – zażartował, za co zarobił poirytowane spojrzenia zarówno ode mnie, jak i od Rykera. – To wcale nie jest śmieszne – rzuciłam, przewracając oczami. Chwyciłam torbę i ruszyłam za Sien, zostawiając Sy’a tam, gdzie siedział. – Elara, czekaj! – zawołał za mną Ryker, idąc w moje ślady. – Możemy najpierw porozmawiać? – zapyta