PERSPEKTYWA DELILAH – Powinnaś widzieć jej minę, kiedy weszła do kuchni i usłyszała, o czym plotkowały pokojówki – to było okropne. Myślałam, że się rozpłacze – Augusta wybuchnęła śmiechem. – Jej… twarz… jej twarz zrobiła się całkiem blada, jak u ducha – wykrztusiła, kontynuując, a jej ciało kołysało się na siedzeniu, gdy trzęsła się ze śmiechu. Ja też się roześmiałam, zakrywając dłonią usta, by s