PERSPEKTYWA RUBY Próbowałam owinąć się ręcznikiem, ale był za krótki, ledwo zakrywał mi pośladki. Spojrzałam na Adolfa, a on zamiast wyjść, zamykał drzwi. – Co do cholery?! Szybko rzuciłam się po prześcieradło na łóżku, zerwałam je i zaczęłam się nim owijać. Westchnęłam i zadrżałam, teraz mogłam się z nim zmierzyć. A kiedy się odwróciłam, on wciąż stał przy drzwiach, jakby wpadanie komuś do pokoju