PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ PERSPEKTYWA RUBY – Dobrze, Adrian, chodź tutaj – powiedziałam, a mój syn podszedł do mnie. – Mogę to nałożyć na twarz, mamo? – zapytała Anna, moja córeczka, pokazując mi brązowy puder na stole i patrząc na mnie urażona w lustrze. – To nie twój kolor, Anno. Skąd to w ogóle masz? – zapytałam, marszcząc brwi. – Adrian dał fo… – Adrian natychmiast uwolnił się ode mnie i pośpiesznie z