PERSPEKTYWA ADOLFA Fenris oparł dłonie na biodrach, mówiąc: „To zaskakujące, Alfo. Ta kobieta to naprawdę Ruby.” Zmarszczył brwi. „Ale jak to możliwe? Przecież trzymaliśmy jej głowę! Widziałem jej części ciała i…” Kiedy wskazałem Fenrisowi tę kobietę, siedział i wpatrywał się we mnie jak na wariata, mówiąc, że to niemożliwe, żeby to była Ruby, ponieważ widzieliśmy jej głowę oddzieloną od ciała.