PERSPEKTYWA RUBY Drzwi zaskrzypiały, gdy weszłam do komnat Anny. Słabe poranne światło wlewało się do środka, rzucając miękki blask na bogate wyposażenie pokoju. Służąca, w trakcie czesania lśniących włosów Anny, zatrzymała się i ukłoniła mi się z wdziękiem, gdy weszłam. – Dzień dobry, pani – przywitała mnie z pełnym szacunku uśmiechem, wciąż trzymając grzebień w dłoniach. Anna odwróciła się w