PERSPEKTYWA ELARY Otworzyłam oczy w pokoju pełnym znajomych twarzy. Ich uśmiechy były miękkie i na tyle wyćwiczone, by niemal uchodzić za ulgę. Ale ja wiedziałam lepiej. Nikt z nich nie cieszył się, że oddycham. I omiatając wzrokiem ich twarze, nie mogłam przestać się zastanawiać, czy już planują kolejną próbę... czy po prostu próbują wymyślić, jak upewnić się, by tym razem zadziałała. Może nawet