Rozdział czternasty PERSPEKTYWA SIENNY – Mamo... czy on jest moim tatusiem? To pytanie odbijało się echem w mojej głowie jeszcze długo po tym, jak Zane je zadał. Nie wiedziałam, co odpowiedzieć. Jak w ogóle mogłam? – Zane... – odezwałam się, patrząc na niego, jakby właśnie roztrzaskał moje serce na kawałki. Ale potem zrobiłam jedyną rzecz, jaką mogłam. Uśmiechnęłam się. Słabo. – Skarbie... opowiem