ROZDZIAŁ DWUDZIESTY PIERWSZY PERSPEKTYWA SIENNY — Jestem Roman. Ojciec Zane'a — powiedział sztywno Roman, a jego głos był niski i zimny, gdy mierzył Juliana wzrokiem. Julian zamrugał, skonsternowany. Przeniósł wzrok na mnie, szukając odpowiedzi. — Ale... ale mówiłaś mi, że on nie żyje. Szczęka Romana drgnęła. — Jak widzisz, żyję. Julian patrzył to na mnie, to na niego. Wyraz jego twarzy sprawiał,