ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY DZIEWIĄTY Perspektywa Sienny – Roman… co ty tu robisz? – Cii. Jego głos. Jego prawdziwy głos. Rozległ się w moim pokoju w środku nocy – o trzeciej nad ranem. I zanim zdążyłam przetworzyć to, co się dzieje, on już ryglował okno, przez które właśnie wszedł. Mrugnęłam, siadając powoli na łóżku, z sercem walącym jak młot. – Roman… Nie dał mi dojść do słowa. Podszedł do mnie z ża