ROZDZIAŁ OSIEMNASTY PERSPEKTYWA SIENNY Wciąż byłam w szoku. Wciąż próbowałam przetworzyć to, co Roman właśnie powiedział. Nawet gdy rzucił kluczyki parkingowemu i kazał mi iść za sobą do budynku, znajdowałam się w całkowitym oszołomieniu. Dotarliśmy do jego biura. Przesunął kartę, drzwi się otworzyły, a on wszedł do środka. Poszłam za nim, ale myślami wciąż byłam w samochodzie. Będąc już wewnątrz,