ROZDZIAŁ 58 PERSPEKTYWA SIENNY – Sienna. Byłam już w połowie korytarza, próbując oddychać i zawodząc na całej linii, z dłońmi drżącymi przy próbach starcia łez, które nie chciały przestać płynąć, gdy usłyszałam, jak ktoś woła moje imię. Zamieram, nie dlatego, że kogoś rozpoznałam, ale dlatego, że szczerze nie spodziewałam się, iż ktokolwiek mnie w tej chwili zauważy, a co dopiero do mnie przemów