Perspektywa Rachel: W chwili, gdy dostrzegłam Hayley, ogarnęła mnie fala niepokoju. Serce waliło mi jak oszalałe, a słowa plątały się na języku. Czas uciekał, a ja nie potrafiłam wyrecytować nawet fragmentu przemówienia, które ćwiczyłam tak sumiennie. Publiczność na dole rzucała mi sceptyczne spojrzenia, szemrząc: – Co się dzieje? Dlaczego nic nie mówi? – Czyżby była tak zdenerwowana, że zapomniał