Killian „Killian!” Evangeline szła w moim cieniu, gdy opuszczałem akademik i ruszałem przez kampus. Podbiegła, by dotrzymać kroku mojemu energicznemu tempu. Nie zamierzała się poddać, prawda? Z westchnieniem zwolniłem, by mogła iść normalnie obok mnie. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebowałem, było to, by się przeforsowała przeze mnie. Zgodnie z jej słowami, gdy tylko odzyskała oddech, zaczęła go uży