– Evangeline, ja… Nachyliłam się jeszcze bardziej, opierając dłonie o krawędź materaca. Zrobiłabym wszystko, żeby usłyszeć to, co zamierzał powiedzieć, niemal wpełzając do niego do łóżka. Bo wyglądało na to, że za chwilę wyjawi, co naprawdę do mnie czuje. Z zamkniętymi oczami rozchylił usta, jakby chciał coś rzec. I zamiast tego zachrapał. Rozczarowanie przeszyło mnie na wskroś; opadłam z powrotem