– Ostrzegałam cię. – Przepraszam! – krzyknął Reid, osłaniając głowę rękami, jakby zjawa miała go uderzyć. – Nie przeprosiłeś. Oskarżyłeś! – Moja wściekłość przeniknęła do głosu, który emitowałam przez widmo dziecka, zamieniając go w ryk. – Moja matka nie wezwała mnie, bym cię nawiedzał. Sam to zrobiłeś! – O Boże... o proszę... – Widzę każde fałszywe oskarżenie. Każdą chwilę tchórzostwa. Widzę. Wie