Chłopak, który poprosił mnie o numer, musiał poczuć to mrożące spojrzenie na karku. W momencie, gdy dostrzegł Killiana, przeprosił i czmychnął. Gdy tamten odszedł, wzrok Killiana spoczął na mnie. Jego oczy nieco złagodniały – wciąż były lodowate, ale nie przypominały już totalnej zamieci, którą zafundował tamtemu chłopakowi. Phoebe spojrzała na nich obu. — Twój znajomy? — Coś w tym stylu — wymruc