— Może nie powinniśmy się już widywać — powiedziałam. Zapadała cisza. Powietrze ochłodziło się i zgęstniało od napięcia. Potem, bardzo niskim głosem, Killian odpowiedział: — Co? Nagle on wstał, a ja wraz z nim. Wszystko wydawało się snem, odległym i mglistym. Nie potrafiłam trzeźwo myśleć. Jednak nawet przez tę mgłę przebijało się przeszywające, pełne niepokoju spojrzenie Killiana. — Tylko przez j