– Jasne – odpowiedział Zachary z zimnym wyrazem twarzy. – Dziękuję... – Wymusiła sztywny uśmiech i pomachała na pożegnanie. Następnie szybko skierowała się do drzwi, jakby uciekała przed nieuchronnym zagrożeniem. – Czekaj. – Zachary zatrzymał ją obojętnym tonem, który był pełen magnetyzmu i ostrości. Charlotte stanęła w miejscu, jakby została trafiona zaklęciem paraliżującym. Odwróciła się z lękie