Oczy Zivy rozszerzyły się ze zdziwienia, błyszcząc nutą nadziei. — Vespero, naprawdę jesteś skłonna mi to pożyczyć? — Tylko upewnij się, że to przemyślałaś — powiedziała chłodno Vespera. — Tak, teraz i tak nie ma innego wyjścia. — Ziva udawała skromność, ale w głębi duszy pękała z radości. „Widzisz? W końcu nie miałaś innego wyjścia, jak mi je pożyczyć” – pomyślała Ziva z samozadowoleniem. „Pokażę