Kiedy Vespera ponownie zerknęła na Elarę, zobaczyła, że ta wierci się nerwowo, wyglądając, jakby chciała, żeby ziemia się pod nią zapadła. Poklepała ją uspokajająco po ramieniu i szepnęła: — Nie denerwuj się. Po prostu siedź i jedz dalej. Z tymi słowami Vespera przemknęła do sąsiedniego stolika i zajęła miejsce. — Kelner! — zawołała Vespera. — Chciałabym złożyć zamówienie. — Oczywiście — odpowiedz