Cleo i Ziva z pewnością nie szczędziły wysiłków, by uprzykrzyć jej życie. Dopiero gdy Vespera zniknęła na schodach, Cleo wypuściła wstrzymywany, jak się zdawało, oddech, przykładając dłoń do piersi, jakby chciała uspokoić skołatane nerwy. — Co się stało? — szepnęła ponaglająco do Zivy. — Jak to możliwe, że wróciła całkowicie bez szwanku? Widok Vespery autentycznie ją przeraził. — Nie wiem — odpowi