ZAREK Ruszyłem za nią, gdy tylko odeszła, i zaledwie kilkoma krokami zrównałem się z nią. Wyciągnąłem rękę i zdjąłem torbę treningową z jej ramienia, przerzucając ją na własne. Zatrzymała się gwałtownie i spojrzała na mnie, wyraźnie niezadowolona z mojego czynu. — Potrafię sama nosić swoją torbę. I nie jest wcale taka ciężka — powiedziała i wyciągnęła rękę, czekając, aż jej ją oddam. Zamiast t