ELOWEN Samochód w końcu się zatrzymał. Nie wiem, jak długo jechaliśmy, ale na zewnątrz wciąż było widno, choć słońce powoli chyliło się ku zachodowi. Chociaż ręce i nogi bolały mnie od więzów, byłam wdzięczna, że nie zawiązano mi oczu ani nie zakneblowano ust. Uważnie studiowałam twarze mężczyzn wokół mnie. Jeśli nadarzy się okazja, jako pierwsi poczują moją furię. Aura wciąż warczała w mojej głow