Serena stała przy łóżku, obserwując Declana, który leżał całkowicie nieruchomo. W tej chwili wyglądał tak bezbronnie. Zniknęły wszelkie ostre krawędzie, wszelkie ślady dumy. Nie stanowił już dla niej żadnego zagrożenia. Serena mocno ścisnęła poduszkę, aż jej knykcie pobielały. Pomyślała: „Szlag by go trafił. Sprawił, że tak bardzo się w nim zakochałam, tylko po to, bym teraz nienawidziła go równie